Stosowana coraz częściej w telekomunikacji technologia HDSL umożliwia
uzyskanie przepływności 2 Mb/s za pomocą zwykłej dwuprzewodowej linii
telefonicznej. Dedykowany odcinek symetrycznej linii telefonicznej może być
wykorzystany jako szerokopasmowy trakt cyfrowy 2 Mb/s bądź traktowany jako
medium transmisyjne do jednoczesnego przekazu 30 zwykłych rozmówtelefonicznych
za pomocą jednej pary przewodów miedzianych.
Zapotrzebowanie na coraz większą liczbę linii telefonicznych i stały wzrost
ich przepływności dały się zauważyć od czasu zainstalowania pierwszego telefonu
przez Aleksandra Grahama Bella. Stosowany od samego początku miedziany kabel
telefoniczny, pomimo że jest stopniowo zastępowany mediami o wyższych
parametrach transmisyjnych (koncentryk, łącze radiowe, światłowód), stanowi
podstawową infrastrukturę komunikacyjną w bezpośrednim otoczeniu abonenta. Ulepszanie
techniki transmisji przez już istniejące telefoniczne kable miedziane nadal
jest najtańszym sposobem szybkiego wzrostu abonenckiego dostępu
szerokopasmowego do sieci telekomunikacyjnej.
Popularność urządzeń wykonanych w nowej technologii HDSL rośnie z każdym
rokiem na całym świecie. Pierwsze egzemplarze tych urządzeń firmy Schmid
Telecommunications pojawiły się w Polsce w 1994 r. pod ogólną nazwą systemu
HDSL WATSON i są oferowane w kraju przez BPS i Teletrans.
Zorganizowana w połowie ubiegłego roku przez TP SA oferta przetargowa na
dostawę na potrzeby telekomunikacji do końca 1998 r. kilku tysięcy urządzeń
klasy HDSL (2 Mb/s) zgromadziła kilkanaście ofert, z których w drodze konkursu
wyłoniono 6 firm startujących w trzech kategoriach tych urządzeń:
w kategorii łączy
dwuparowych z kodowaniem 2B1Q firm: Schmid Telecom (WATSON II), Tadiran
Telecommunications (TadiGain 5000), ECO Telecom (ExLine2), Orkit;
w kategorii łączy
dwuparowych z kodowaniem CAP 64: Schmid Telecom (WATSON 3), Ascom
(COLT-2);
w kategorii łączy
jednoparowych z kodowaniem CAP 128: Schmid Telecom (WATSON 4), Alcatel.
Wśród wielu możliwości wykorzystania urządzeń systemu HDSL
głównym ich zastosowaniem jest realizacja połączeń central abonenckich PABX z
siecią publiczną TP SA w ruchu pełno automatycznym. Dla takich konfiguracji
wymagane są atesty (homologacje) urządzeń HDSL, zapewniające poprawną pracę z wszystkimi
typami central elektronicznych miejskich i abonenckich działającymi zgodnie ze
zaleceniami standardów G.703, G.704 i V.35. Przy stosowaniu urządzeń HDSL w
sieciach wewnętrznych (prywatnych), atesty urządzeń są zbędne.